احساس میکنم که این آخرین منزل است

دیگر نه بانگ جرس کاروانی

دیگر نه آوای رحیلی

تنهایی آرامگاه جاوید من است

و درد و سکوت

همنشین جاودانه من

  سلام بچه ها  یک سال دیگه هم گذشت منتظر موندم تا خزونم بهار شه ولی نه انگاری این شکوفه ها قهرا  ولی برا اونایی که بهار دارن تکرار رو آرزو میکنم برا اونایی که شکوفه دارن نسیم برا اونا که عتش دارن بارون برا خودم ....... پایان

ارزو میکنم کاش دستانم توان ان را داشت تا  غباری را که از رفتنش بر چهره ام نشسته را پاک کنم 

اما نه پشیمان میشوم

زیرا با خود می اندیشم این اخرین و تنها یادگاریش را از دست خواهم داد

دوباره دل هوس با تو بودن کرده

نگو این دل دوری عشقتو باور کرده

دل من خسته از این دست به دعاها بردن

همه ی آزوهام با رفتن تو مردن

حالا من یه آرزو دارم تو سینه

که دوباره چشم من تورو ببینه

واسه پیدا کردنت تن به دل صحرا میدم

آخه تو رنگ چشمهات هیبت دنیا رو دیدم

توی هفت آسمون تو تک ستاره ی منی

به خدا ناز دو چشمهاتو به دنیا نمیدم

گفتی که مرا دوست نداریِ گله ای نیست

                بين من و عشق تو فاصله ای نيست

                        گفتم کمی صبر کن گوش به من ده

                              گفتی که نه بايد بروم حوصله ای نيست

           گفتم کمی فکر خودم باشم و آن وقت

                    جز عشق تو در خاطر من مشغله ای نيست

                                       رفتی تو خدا پشت و  پناهت ، به سلامت

                     بگذار بسوزد دل من مسئله ای نيست

این عکسها رو تقدیم می کنم به کسی که با تمام وجود دوستش دارم